Gmina Wolbrom
Mieszkańcy naszych okolic mają kolejny powód do ożywionych dyskusji przy porannej kawie. W ostatnich dniach media społecznościowe obiegło niezwykłe zdjęcie. Dorodny basior, zatrzymany w kadrze na skraju jednego z naszych lasów. To nie pierwszy raz, kiedy ten drapieżnik przypomina o swojej obecności w regionie. Czy mamy się czego obawiać, czy może powinniśmy czuć dumę z powrotu natury do równowagi?
Wilki przez dziesięciolecia były w Polsce rzadkością, jednak dzięki ścisłej ochronie gatunkowej od 1998 roku ich populacja powoli się odbudowuje. Od 7 marca 2025 r. zwierzęta te nie podlegają już ścisłej ochronie. Dzięki zmianom w Konwencji Berneńskiej, wprowadzonym na wniosek UE, jego status zmieniono na „gatunek chroniony”. Wbrew dawnym bajkom to zwierzęta niezwykle inteligentne, rodzinne i unikające kontaktu z człowiekiem. Wilk pełni w ekosystemie rolę „sanitariusza”. Reguluje liczebność zwierzyny płowej, takiej jak sarny czy jelenie, eliminując głównie osobniki słabe lub chore.
Pamiętajmy, że wilk to zwierzę terytorialne. Warto mieć na uwadze, że dorosły osobnik potrafi przebyć w ciągu doby dystans nawet kilkudziesięciu kilometrów. W efekcie to, co lokalni mieszkańcy często biorą za nadmierną liczebność tych zwierząt, jest zazwyczaj aktywnością jednej i tej samej watahy, która regularnie patroluje swój rozległy rewir.
Choć z natury są płochliwe to zazwyczaj wyczuwają zapach ludzi znacznie wcześniej, niż my je zobaczymy. Czasem może dojść do przypadkowego spotkania na bliską odległość. W takim przypadku należy bezwzględnie zachować spokój.
Jeżeli podczas spaceru w lesie spotkasz wilka, który wykazuje nietypowe zainteresowanie (podchodzi blisko, długo Ci się przygląda lub wydaje ostrzegawcze dźwięki, takie jak warczenie) nie lekceważ swojego dyskomfortu. W takiej sytuacji należy podjąć zdecydowane kroki:
• nie uciekaj: gwałtowny bieg może pobudzić instynkt łowiecki zwierzęcia. Stań w miejscu i zachowaj zimną krew;
• daj się zauważyć: jeśli wilk cię nie widzi, a ty go dostrzegłeś, zacznij mówić głośno, klaszcz w dłonie lub zrób trochę hałasu. Wilk powinien się wycofać;
• zwiększ swoją sylwetkę: możesz unieść ręce nad głowę lub rozpiąć kurtkę, aby wydać się większym niż jesteś w rzeczywistości;
• zabierz psa na smycz: większość konfliktowych sytuacji z wilkami wynika z obecności wolno biegających psów, które drapieżniki traktują jak konkurencję na swoim terenie.
Pojawienie się wilka w naszych lasach to dowód na to, że nasze pobliskie środowisko jest zdrowe i bogate w zwierzynę. Leśnicy apelują jednak o rozwagę: nie zostawiajmy resztek jedzenia w pobliżu domów i zabezpieczajmy zwierzęta hodowlane. Wilk szuka łatwego posiłku, a naszą rolą jest nie przyzwyczajać go do bliskości ludzkich osad.
Pamiętajmy, że las jest ich domem, a my jesteśmy w nim tylko gośćmi.
fot. Damian Sojka
