Poręba Dzierżna
Gdy letnie słońce wschodzi nad ziemią wolbromską, trudno ujrzeć w jej spokojnym krajobrazie ślady wojennej zawieruchy. A jednak 7 sierpnia to data, w której czas w Porębie Dzierżnej niemal się zatrzymał. To właśnie tego dnia, w 82. rocznicę dramatycznych wydarzeń z 1944 roku, społeczność wraz z przybyłymi gośćmi po raz kolejny połączyła się w cichej modlitwie i refleksji.
Chociaż od tamtej tragedii minęło już ponad osiem dekad i kolejne pokolenia dorastają w pokoju, pamięć o pomordowanych pozostaje fundamentem tożsamości Poręby Dzierżnej oraz całej Ziemi Wolbromskiej.
Tragedia, która rozegrała się niemal pod koniec II wojny światowej, była bezpośrednim następstwem oporu polskiego podziemia. W odpowiedzi na akcję przeprowadzoną przez partyzantów, niemieccy okupanci otoczyli Porębę Dzierżną, brutalnie wyciągając ludzi z ich własnych domostw. Bilans tamtego sierpniowego dnia okazał się przerażający: życie straciło 39 mieszkańców, a znaczna część wiejskich zabudowań spłonęła w pożarach. Wszyscy zamordowani spoczęli we wspólnej mogile na lokalnym cmentarzu parafialnym.
Sierpniowe obchody rozpoczęła uroczysta Msza Święta w intencji poległych i zamordowanych. Po nabożeństwie zebrani przybyli na okoliczny cmentarz parafialny, by przed zbiorową mogiłą oddać hołd ofiarom tamtych wydarzeń.
Wokół miejsca spoczynku zgromadzili się mieszkańcy, delegacje władz samorządowych oraz poczty sztandarowe. Złożone na grobie wieńce oraz płonące znicze stały się wymownym symbolem ciągłości pamięci i międzypokoleniowej sztafety szacunku. Do zgromadzonych przemówili m.in. Burmistrz Miasta i Gminy Wolbrom Radosław Kuś oraz Sołtys Poręby Dzierżnej Ireneusz Mudyń. Wśród przedstawicieli władz lokalnych obecni byli również Radny Powiatu Olkuskiego Piotr Gamrot, Przewodnicząca Rady Miejskiej w Wolbromiu Monika Krzywańska oraz Radny Rady Miejskiej w Wolbromiu Sławomir Rosiek.
Uroczystości rocznicowe w Porębie Dzierżnej to coś więcej niż coroczny rytuał. To przypomnienie, że za historycznymi datami kryją się konkretne ludzkie losy, przerwane sny o przyszłości i tragedie rodzinne. Kultywowanie wiedzy o dziejach własnej „małej ojczyzny” staje się moralnym obowiązkiem wobec tych, którzy zginęli w 1944 roku. Wspólna obecność mieszkańców i władz pokazała, że tragiczna lekcja historii nie zostaje zapomniana.
Cześć Ich Pamięci!
fot. Gmina Wolbrom
