Tak mówi o swej bogatej twórczości rzeźbiarskiej profesor rzeźby w drewnie ASP w Krakowie Aleksander Śliwa, którego prace oglądaliśmy w dniu 29. kwietnia br w BWA. Osiągnięcia artystyczne Profesora są bogate i znaczące, pokazywane były na różnych wystawach, ale najlepiej funkcjonują artystycznie w przestrzeni. Otrzymał także wiele znaczących wyróżnień, którymi jak mówi, nie lubi się chwalić. W skrócie rzecz ujmując są to: rzeźby plenerowe w Moskwie, Krakowie i Lipsku, rzeźby sakralne w różnych kościołach w kraju, pomnik papieża Jana Pawła II w Stargardzie Szczecińskim, popiersia, rzeźby nagrobne, m. in. Rektora ASP Włodzimierza Kunza w Krakowie, czy nekropoliach w Niemczech, medale okolicznościowe, m. in. „Heros”, medale wręczane Sportowcom Roku TV I w latach 1996-2001, tablice dziękczynne, popiersia osób prywatnych.
Na wspomnianej powyżej prezentacji zobaczyliśmy popiersia ludzi, których Autor już nawet nie pamięta, serię rzeźb przedstawiających Papieża 
Jana Pawła II, ciekawych, bo innych od schematycznych pomników rozsianych po kraju, interesującą rzeźbę przedstawiającą Matkę Teresę z Kalkuty, a także rzeźby dzieci i motyw macierzyństwa, szczególnie sympatyczne, może dlatego, że jak mówi Artysta- sam odchował piątkę swego potomstwa, z którego część przybyła na dzisiejszą wystawę. Większość rzeźb, pokazanych prac, jak tłumaczył Artysta, to są miniatury, modele, które wielokrotnie później powiększone znajdują się w różnych miejscach w kraju i za granicą, np. w Niemczech, co mogliśmy zobaczyć na fotogramach. Są to zatem miniatury wykonane w różnym materiale: marmurze, granicie, brązie, w węglu, a także modele w glinie czy gipsie.
Artysta najwyżej sobie ceni następujące prace:
*Wszystkie modele detali architektoniczno-rzeźbiarskich do Sali Konstytucji Zamku Królewskiego w Warszawie,
*rzeźbę „Macierzyństwo” w Szpitalu Wojskowym,
*pomnik popiersie Marii Dąbrowskiej w Szkole Podstawowej w Nowej Hucie,
*„Chrystus”- Brama w III Tysiąclecie na skrzyżowaniu drogi nr 79 pod Koszycami,
* „Heros”- trofeum roku dla Sportowca Roku TV I w latach 1996-2001,
*tablica przestrzenna w ogrodzie im. C. K. Norwida w XIII Dzielnicy Paryża,
*Pomnik Papieża Jana Pawła II-kompozycja przestrzenna o wys. 5,5 metra w Stargardzie Szczecińskim,
* pomnik pomordowanych w lipcu 1941 uczonych lwowskich we Lwowie.
Całość wystawy uzupełniają fotogramy, m. in. Anny Walentynowicz i tablicy na domu, w którym mieszkała tragicznie zmarła legenda „Solidarności” oraz tablica poświęcona bł. księdzu Michałowi Sopoćce. Artysta-Profesor okazał się miłym, sympatycznym człowiekiem, chętnym do rozmowy i opowiadania o tym, jak powstawały pokazane na wystawie prace, z których każda ma swoją indywidualną historię.
Szkoda, że mankamentem tej ciekawej wystawy jest chaos aranżacji, brak czytelnej myśli przewodniej, która lepiej wydobyłaby urodę pokazanych prac, a także złe oświetlenie rzeźb przez pomieszanie światła dziennego i światła sztucznego.
„Szkoda, że mankamentem tej ciekawej wystawy jest chaos aranżacji, brak czytelnej myśli przewodniej, która lepiej wydobyłaby urodę pokazanych prac” – Panie Franciszku, to przecież Artysta tak zaplanował swoją wystawę, w taki sposób, należy to uszanować. O!