mecz pokolen 2016

Zespół złożony z nauczycieli i absolwentów pn. „Belfry i Przyjaciele” został zwycięzcą siódmej edycji „Meczu Pokoleń”. Impreza siatkarska, która co roku gromadzi na sali gimnastycznej Zespołu Szkół Nr 1 liczne grono przyjaciół szkoły ma charakter cykliczny.

Zwycięska drużyna wygrała wszystkie swoje mecze. Najwięcej problemów „Belfrowie” mieli z uczniami występującymi w ekipie „Mechanik Team” – to z nimi przegrali jedynego w całym turnieju seta. Ponadto 2:0 ograli ubiegłorocznego triumfatora zmagań – „Kombajn do zbierania kur po wioskach” i w takim samym stosunku drużynę „AMA Serwis”. Drugie miejsce przypadło w udziale uczniom ZS Nr 1, którzy oprócz porażki z nauczycielami, odnieśli dwa przekonujące zwycięstwa. Niepokonany przed rokiem „Kombajn”, tym razem ugrał ledwie jednego seta i zamknął turniejową tabelę.

Oczywiście na boisko wychodzi się z myślą o jak najlepszych wynikach, ale akurat w tym przypadku rezultaty nie były najważniejsze. Liczyła się dobra zabawa oraz spotkania z byłymi kolegami i wychowawcami, w wielu przypadkach po długiej nieobecności w murach szkoły. – Zabawa, wysiłek i wspomnienia – te słowa dyrektor „Mechanika” Aldony Nowickiej najlepiej ukazują ideę corocznego „Meczu Pokoleń”.

Na zakończenie zmagań pod siatką i po wręczeniu pucharów najlepszym ekipom, wszyscy przenieśli się do sal lekcyjnych, gdzie przy kawie nadszedł czas na podsumowania i wspomnienia z czasów szkolnych, dla wielu będących najlepszym okresem w życiu.

Za rok ósma edycja turnieju.

Klasyfikacja końcowa siódmego „Meczu Pokoleń”:
1. Belfry i Przyjaciele
2. Mechanik Team
3. AMA Serwis
4. Kombajn do zbierania kur po wioskach

Skład zwycięskiej ekipy: Karolina Tarkowska, Agata Ostrowska, Grzegorz Żmudka, Damian Glanowski, Jakub Stala, Dawid Gorzkowski, Szymon Sobczyk, Szymon Kowalski.

0 0 votes
Article Rating
Subskrybuj
Powiadom o
2 komentarzy
najnowszy
najstarszy oceniany
Inline Feedbacks
Zobacz wszystkie komentarze
ktoś inny
ktoś inny
5 lat temu

chyba nie tylko.

absolwent
absolwent
5 lat temu

i za ok też będę jak dożyję :)) Dziękuję za te emocje- takie tylko w „mechaniku”.